บทที่ 76 ตอนที่ 21.5 อย่างจำใจ

ติณฑ์ Part

วันนี้พอเลิกเรียนปุ๊บผมก็รีบไปดักพายที่คณะปั๊บ แต่ก็เป็นอย่างที่คิดไว้เธอเดินหนีผมไปจนตัวเองต้องรีบเดินไปคว้ามือเธอไว้เช่นกัน และการกระทำของผมคงตกเป็นเป้าสายตาให้ใครต่อใครได้พูดถึงอีกมั้งเลยมีแต่เสียงซุบซิบเสียงกรี๊ดเบา ๆ และอีกหลายเสียงที่สร้างความน่ารำคาญจึงต้องดึงแขนพายให้ไปขึ้นรถ...